Blog

Als ik kijk om me heen. Hier in het seizoen van goed en het afmaken van de zaken Valt mijn wonderend oog op een klein sterretje van groen aan de hoogste top

Steeds vaker vragen mensen aan mij of ik het al "een plekje" heb kunnen geven. Het woord plekje klinkt verschrikkelijk. Alsof je je verdriet in kan pakken in een doos en ergens op de zolder een plekje kan geven. De dood van je kind kun je geen plekje geven, met dat verdriet moet je leren leven.

Een aantal weken geleden kregen we een uitnodiging vanuit Isala Ziekenhuis Zwolle. Het was voor een speciale kinderherdenking. Elk jaar organiseert Isala een besloten herdenking voor ouders en naasten van kinderen van 0 tot 18 jaar, die in het ziekenhuis of vlak na opname zijn overleden. Nu ging het om de periode oktober 2015 t/m september 2016 en...

Vandaag zou je 6 maanden oud zijn geweest. Bij je zus Fenna vond ik dat de eerste grote mijlpaal. De afgelopen 2 weken leefde ik met buikpijn naar deze datum toe. Ik vind het moeilijk. Deze eerste grote mijlpijl kunnen we niet met jou samen beleven. Het zwengelt het gevoel van verdriet en gemis aan. Het is iets wat ik...

Gisteren was ik jarig. Wat heb ik daar de afgelopen weken tegenop gezien. Jarig zijn voelt nu helemaal niet als een feest. Het voelde bijna als een straf. Een verjaardag zonder mijn kind, waar we vorig jaar nog op mijn verjaardag onze zwangerschap bekend maakte aan een deel van de familie. Weer een jaar ouder. Ik heb de diepe...

Deze week waren we in de sneeuw, met z'n allen op wintersport. We hebben het heel goed gehad. Ik heb er daadwerkelijk van genoten. Het was fijn om met z'n allen weg te zijn, de hele dag buiten te zijn en lekker te skiën.

Nieuwe zwangerschappen, men is bang dat ik het moeilijk vindt. Dat het te confronterend is en dat ik er verdrietig van wordt. Maar dat is niet zo. Komst van leven, blijft iets moois. Ik heb er geen moeite mee. Ik gun anderen het geluk van de komst van een kindje en ben dan ook blij voor ze.

Het jaar 2016 is bijna ten einde. Een jaar wat geheel in het teken van jou heeft gestaan. In januari ben je verwekt, in februari wisten we dat we zwanger waren en de maanden erna hebben we naar jouw komst uitgekeken.

Ze zeggen dat de tijd je wonden heelt,
Maar ik voel elke dag dezelfde pijn.
Waarom werd je bij me weggehaald?
Waarom mocht je niet gewoon dicht bij me zijn?
Nog steeds dezelfde leegte in mijn hart,
Nog steeds dezelfde handen op mijn keel.
Boos op de God die jou niet wilde helpen,

Afgelopen weekend hebben wij met de familie een geboorteboom voor Noud en ons neefje geplant in ons eigen bosperceel. Geboortebomen planten is een oud gebruik en binnen onze familie inmiddels een traditie. Alle kleinkinderen hebben in het bos hun eigen boom. Voor Fenna hebben wij toentertijd een wilde appelboom geplant.