Het geeft mijn gedachten en gevoelens weer naar aanleiding van het overlijden van ons zoontje Noud en beschrijft hoe ik dagelijks met dit grote gemis en verdriet probeer om te gaan. Het opschrijven van mijn gevoelens helpt mij bij de verwerking. Het doel van de blog is om anderen inzicht te geven en het verdriet te delen. Een reactie zou ik leuk vinden, echter wil ik vragen om het boxje "Ook op Facebook plaatsen" niet aan te vinken.
Op dit moment zijn we 27 ½ week zwanger. Met de week groeit het vertrouwen. De kleine dame groeit en beweegt goed. Ze is net iets groter en zwaarder dan gemiddeld en daarmee tot nu toe de grootste van onze 3 kinderen. Fenna zat op het gemiddeld, Noud zat er iets onder en zij er dus iets boven. De placenta doet dus goed haar werk!...
Intussen weten we het geslacht, het is een meisje. Fenna en Noud krijgen een zusje! We moesten allebei even wennen aan het feit dat het een meisje is. We zaten allebei nog heel erg in de jongetjes modus. Ik keek automatisch naar jongetjes kleren, knuffeltjes en speeltjes in het blauw en ook een jongetjes naam had ik al helemaal uitgedacht....
De december maand blijft moeilijk. Op die speciale dagen van samenzijn, wordt het gemis extra benadrukt. Eén stoeltje blijft leeg, één plekje niet opgevuld, er is altijd één kindje te kort. In gedachten zie ik een blij jongetje van 1 met donkerblonde haartjes en blauwe ogen enthousiast cadeautjes uitpakken met Sinterklaas. Het blijft op sommige...
Het zijn spannende weken met emoties van blijdschap, geluk, spanning en opluchting. En op de achtergrond nog steeds gevoelens van verdriet en gemis. We zijn ontzettend blij met de komst van dit nieuwe leven, maar oh wat vinden we het spannend. Bang dat het misschien toch weer tussen onze vingers door glipt. Deze zwangerschap kent geen roze wolk,...
De afgelopen weken waren een achtbaan van emoties. Verdriet, blijdschap, angst. Het voelde heel raar om daar niet over te kunnen schrijven, daar ik dat inmiddels zo gewend ben. Het was een bewuste keuze om daar even mee te wachten. Maar nu, wil ik het graag met deze besloten groep delen, wij zijn zwanger van ons derde kindje! Fenna wordt...
Je bent veel in mijn gedachten de laatste weken. Nu je een jaar oud zou zijn geweest, probeer ik me voor te stellen hoe je eruit zou hebben gezien, hoe jouw rol in ons gezin zou zijn geweest, of je al rond zou stappen, aan mijn hand of misschien al helemaal zelfstandig, wat je eerste woordjes zouden zijn geweest. Tja zoveel fantasieën....
Het is even geleden dat ik geschreven heb. De afgelopen weken moest alles even bezinken en hadden we een boel te verwerken. Nu is de rust weer een beetje wedergekeerd. Alle spanning komt eruit nu we tot stilstand zijn gekomen. Ik ben deze week ziek thuis geweest met een voorhoofdholte ontsteking en papa is oververmoeid en ook verre van fit....
Vandaag is jouw sterfdag. Vandaag een jaar geleden was de zwartste en zwaarste dag uit mijn leven. Het was de dag dat wij je los moesten laten. Het was de dag dat papa en mama besloten dat je niet langer pijn mocht hebben, dat je niet langer meer hoefde te vechten, dat je in onze armen in diepe rust mocht...
Een jaar geleden was ik moeder van twee levende kindjes. Het speelt deze week continue door mijn gedachten. Ik voel me nog steeds een moeder van twee, al is dat voor de buitenwereld niet meer zichtbaar. De momenten van een jaar geleden komen steeds terug. Ik weet nog exact wat er wanneer gebeurde en hoe ik me voelde.
Gisteren hebben we je geboortedag gevierd. Het is al weer een jaar geleden dat je geboren bent. Dat je onverwacht toch eerder ter wereld wilde komen, omdat je het in mijn buik niet meer goed had en je uiteindelijk abrupt met een spoedkeizersnede bent gehaald. Wat hadden we je graag gelijk in onze armen gesloten, maar je zorg ging voor....